Hoge Noot is een rubriek op de website van de JOVD. Hier worden opinie artikelen geplaatst van leden. Deze artikelen vertegenwoordigen niet de mening van het Hoofdbestuur!

Door Sachel Neuteboom, JOVD Drenthe

De banaliteit van het populisme

In de hedendaagse politiek en de media hoort men het geregeld de revue passeren: de term populisme. Allereerst is het relevant om de term te definiëren, alvorens dieper in te gaan op dit controversiële begrip.

Populisme is het op eenvoudige wijze communiceren door politici, waarbij ingespeeld wordt op hetgeen leeft in de samenleving, met als doel de stem van de kiezer te winnen, zonder dat daarbij al teveel aandacht besteed wordt aan het inhoudelijk niveau van het debat.

Politici als Geert Wilders worden in de media vaak bestempeld als populistisch. Populisme heeft doorgaans in dergelijke mediaberichten een negatieve connotatie. De vraag is echter of deze negatieve connotatie terecht is? Mijns inziens niet.

In de huidige tijd, waarin prestatiedrang en individualisme hoogtij vieren (ook in het politieke semi-autonome sociale veld), is elke politicus en elke politieke partij in zekere mate te kwalificeren als populistisch, dan wel populistische karaktertrekken vertonende. Elke politicus en elke politieke partij wil immers de stem van de kiezer krijgen en zoveel mogelijk zetels behalen, om al dan niet te participeren in de regering. Hoe zou een politicus dat doel beter kunnen effectueren, dan door in te spelen op wat er heerst in de samenleving, zoals thans de bestaande onvrede over de economische crisis en de steun aan Griekenland?

Ik kom tot de conclusie dat elke huidige politicus in mijn optiek in een bepaalde mate populistisch is en dat populisme inherent lijkt aan het bedrijven van politiek. Dat het niveau van het debat daaronder te lijden heeft, lijken de politici helaas op de koop toe te nemen.

Populisme lijkt zelfs in mijn perspectief banaal en een platitude te worden.